Աշխարհը նորից շնչեց։ Ձմռան սպիտակ լռությունից հետո առաջին ծաղիկն այնպես է ճեղքում հողը, կարծես հազար տարվա սպասումից հետո դուրս է գալիս լույսի հետ հանդիպման։ Նորից գարուն է, ու օդի մեջ զգացվում է թաց հողի ու արթնացող ծառերի բույրը։ Գետակներն արթնացել են իրենց սառցե քնից ու աղմկոտ վազում են դեպի ձորը՝ պատմելու համար, որ ձմեռն այլևս չկա։ Իմ ներսում էլ է գարուն։ Ամեն մի բացվող բողբոջի հետ մի նոր հույս է ծնվում, ու թվում է՝ այս տարի գարունն ավելի վառ է լինելու, քան երբևէ։